- Random is good!
Nadat Ben Hana be zijn vertrouwde groet had gegeven op de hoek van Cuba en Courtenay Street, besloot ik me te ruste te zetten op een daar door de gemeente geplaatste bank. Een straatmuzikant die iets weg had van een jonge Neil Young speelde er liedjes van Dylan en The King himself, zeer tot mijn plezier. In het bijzonder wist hij me te verassen met een goed gebracht Song to Woody.
Halverwege de tweede, prettig smakende, Golden Virginia, spreekt een meisje me aan.Ze stelt zichzelf voor als Rose, en de, voor de lezer alsnog onbekende maar voor het plot o zo belangrijke derde, als Oskar. "We just met too. Random is good." Ik denk "OK, als willekeurige mutaties jou als resultaat kunnen hebben*, moet er wel iets van waarheid in je bewering zitten."
Na een finale Midnight Special, waarbij de muzikant de kramp in zijn linkerhand krijgt, stappen Rose en Sander de Ernesto binnen. De eerder overeengekomen coffe and bite wordt op het nippertje vervangen door goed lokaal bier en sigaretten. We bespreken dromen en utopieen, zoals je hele leven de wereld rondzeilen en seizoensarbeid plegen waar nodig. Ach, het was ook zo'n heerlijke zonnige zaterdag in Wellington. Bij het afscheid wordt ik tenslotte nog uitgenodigd op een BBQ. Ik ben er nooit geraakt, maar dat is een ander verhaal (getiteld "Van den burgerkoning en de kots")
- Nestingsdrang
Velen vragen zichzelf ongetwijfeld af hoe the queen bee er telkens opnieuw in slaagt een goede nestplaats te vinden. Het is inderdaad eigenaardig dat een zo groot insect met zulke kleine (voor het blote oog zelfs onzichtbare) vleugels zich met zulke snelheid door dit land verplaatst.
Ten eerste leidt haar instinct er naar om in kuststeden de duinen te gaan verkennen. In de meeste gevallen vindt zij hier een geschikte plek om tijdelijk te verblijven, hierbij het comfort van haar passagier overwegend door zich mabij toiletten en douchen te nestelen. Ja, in sommige gevallen wordt hier haast in 5-sterren luxe geleefd, zoals in Mt Maunganui met gratis BBQs of in Wellington, met een zonsondergang van gemiddeld 8.7/10.
In meer inlandse plekken zoekt ze gewoonlijk naar parken op de rand van de bebouwde kom. Soms werkt ook dit niet en moet ze veel energie en tijd investeren in het verkennen van de omstreken. Een ding is echter zeker, uiteindelijk vindt ze telkens een goed nest!
- How the queen bee almost stung (artificieel verkort)
Ik pikte een liftster op op SH 1. Ze speelde haar muziek op mijn radio en dat was vreselijk, maar nog net te verdragen. Toen ze echter de mascotte van mijn bus verwijderde, en ermee dreigde het uit het raam te werpen (omwille van een al dan niet geveinsde vrees voor bijen), zag ik geen andere uitweg dan haar vroegtijdig uit te werpen. Voor haar eigen veiligheid, uiteraard.
- Heden
Momenteel ben ik in Blenheim aan het werken in de wijngaarden. De collega's vallen goed mee, op Allen na. Deze varkenachtige mens herrinert mij aan een lastige kotgenoot, en het is zeer gemakkelijk de zelfcontrole te verliezen bij het simultaan beluisteren van zijn geknor en Nick Cave's murder ballads. Er werken veel Thaise gastarbeiders in de wijngaarden, en die gasten zijn ongelooflijk vriendelijk. Ik eet bijna elke middag een heerlijk thais maal, weigeren is geen optie. Op mn vrije zondag ben ik met hun gaan vissen, best leuk. Alleen zeer moeilijk te communiceren aangezien niemand onder hen engels spreekt.
Ik heb hier het beste bad waarvoor iemand kan wensen: de wairau rivier. Ik ga er elke dag heen als het warm genoeg is om me te wassen in de prachtige omgeving van Marlborough.
De echtgenoot van mijn baas is een imker, en het is zo geregeld dat ik waarschijnlijk na nog twee weken werken in de wijngaarden weer een tijdje voor een imker kan werken. Verder meld ik nog dat ik me schitterend voel!
Nieuwe fotos zijn geupload en kunnen worden gewonderd op picassa : http://picasaweb.google.com/sandervn
maandag 14 januari 2008
dinsdag 1 januari 2008
vrijdag 28 december 2007
Landed in Wellington
The queen bee has nested in Wellington, in a beautiful place called princess bay, just 8 km out of the city center. Some other travelers are parked there too, and there is a nice atmosphere in the evenings. The sunset is often amazing, and we rate it every night.Click here for the satellite picture
Wellington is a nice place, with beautiful cafes and interesting people. I like it here and am probably going to stay here for New Years eve. On of the colorful inhabitants of this town is called Ben Hana, aka Blanket Man, definitely read his story!
Another cool thing, I have for the first time seen bumblebees mating! I saw it in the botanical gardens here.
There is much more to say, but I don't pursue completeness :-)
Happy 2008 everyone!
zaterdag 22 december 2007
Fotos!!!
Hier dan eindelijk wat foto's van mij en Nieuw-Zeeland! Klik op de fotos hier en je wordt door de magische wereld van het world wide web naar de desbetreffende picassa pagina gebracht.
 Northland |  Mount Maunganui en omstreken |
 Roadtrip to Coromandel Peninsula |  Gisborne |
 On The Road Again |
maandag 17 december 2007
Ode aan Gissy
Gisborne, vrijwel elke reiziger rijdt er achteloos voorbij. Het lijkt ook een stadje van 13 in een dozijn van achter de autoruit. Maar stop hier voor een paar weken en je krijgt een ander beeld.
Gisborne, toevluchtsoord van oude hippies, surfers en kakkerlakken. Bedankt voor je gastvrijheid, je bijen en je geweldige inwoners.
Bedankt Peter voor de job en het bier
Bedankt Colin voor je kindse glimlach, je geweldige verhalen en je goeie raad
Bedankt Andres voor het gezelschap en onze gedeelde passie voor muziek
Bedankt ook Yassum, Hajji, Snake en de twee oude hippies van op de hoek (voor vanzelfsprekende redenen)
Geweldige tijd gehad hier, maar nu de voorjaarsoogst tot een einde komt is er nog maar weinig werk voor mij. Dus ga ik nu een tijdje leven van het geld dat ik hier heb verdiend, een wel verdiende vakantie lijkt me. Ik trek verder naar het zuiden, en hoop binnen een goede twee weken op het zuideiland te zijn.
Gisborne, toevluchtsoord van oude hippies, surfers en kakkerlakken. Bedankt voor je gastvrijheid, je bijen en je geweldige inwoners.
Bedankt Peter voor de job en het bier
Bedankt Colin voor je kindse glimlach, je geweldige verhalen en je goeie raad
Bedankt Andres voor het gezelschap en onze gedeelde passie voor muziek
Bedankt ook Yassum, Hajji, Snake en de twee oude hippies van op de hoek (voor vanzelfsprekende redenen)
Geweldige tijd gehad hier, maar nu de voorjaarsoogst tot een einde komt is er nog maar weinig werk voor mij. Dus ga ik nu een tijdje leven van het geld dat ik hier heb verdiend, een wel verdiende vakantie lijkt me. Ik trek verder naar het zuiden, en hoop binnen een goede twee weken op het zuideiland te zijn.
zaterdag 8 december 2007
A day in the life of a beekeeper
Leaving Mt Maunganui was not easy. I had made some good friends there, and was realy beginning to feel at home. But because the flowerpicking season was over, and I was fed up with working for Hamid anyway, the time had come to go.
I decided upon Gisborne, because Pierre had stayed with a beekeeper there on the WWOOFing scheme. He recommended his place highly. So I filled up the van and drove off to a new adventure, singing On the road again. I have now been working for Peter 5 days, making a lot of hours and even more fun. Let me tell you how a day looks like.
I get up around 8 in the morning and with a smile remember where I am. The "backpackers" Peter runs here is very funny. He built all these rooms next to his house and has people staying from all over the Uruguay, Japan, Filipines, Brazil, Germany, Czech Republic and Belgium. It's dirty and doesnt provide the services a backpackers should, but its a lovely place in a strange way.
When I come out of my room I see Colin arriving. He yells out "Time for breakfast boy", and gets out his waterpipe, which he fills to the brim with Marihuana. When we are both high anough to work, we get in the truck and drive to the factory. We pick up some empty beeboxes and put them on the truck. While we are working 'Snake' arrives. Colin tells me nobody knows his real name, and they've known him for 20 years. Snake is always high, and yells out things like "Ooooh yeah boy, machines I say". He 's crazy, I like him.
We drive to the places where the bees are kept, about an hour driving, through the mountains. It is incredibly beautiful here and completely isolated. Colin amuses me with his stories from on the fishing boats, where he spends half of the year, and about his previous life in Amsterdam, Ireland, Paris and South-Africa. He's on of those mad ones Kerouac talks about.
When we arrive at the bees, we put on our suits, which arent very good, and start collecting honey. If it's good you can hear Peter yelling "That's more like it", if it's bad you can hear him swear all day. We put some new boxes on top of the hives, so the bees can collect some more honey. It's hard work, and I get stung a lot, but that doesnt worry me anymore. The venom keeps me alert, especially when I'm high.
After the work is done, which is sometimes late in the evening, we smoke some more and go back to the factory to put the honey boxes. By the time we finish there, Peter usually has bought some beers, and rolls a big joint to share with everyone. After that we go back to the backpackers where I cook up some dinner and fall asleep easily and happy.
I really like this job and want to learn more about it. Kemps, tell your dad to prepare a hive for when I come back!
I decided upon Gisborne, because Pierre had stayed with a beekeeper there on the WWOOFing scheme. He recommended his place highly. So I filled up the van and drove off to a new adventure, singing On the road again. I have now been working for Peter 5 days, making a lot of hours and even more fun. Let me tell you how a day looks like.
I get up around 8 in the morning and with a smile remember where I am. The "backpackers" Peter runs here is very funny. He built all these rooms next to his house and has people staying from all over the Uruguay, Japan, Filipines, Brazil, Germany, Czech Republic and Belgium. It's dirty and doesnt provide the services a backpackers should, but its a lovely place in a strange way.
When I come out of my room I see Colin arriving. He yells out "Time for breakfast boy", and gets out his waterpipe, which he fills to the brim with Marihuana. When we are both high anough to work, we get in the truck and drive to the factory. We pick up some empty beeboxes and put them on the truck. While we are working 'Snake' arrives. Colin tells me nobody knows his real name, and they've known him for 20 years. Snake is always high, and yells out things like "Ooooh yeah boy, machines I say". He 's crazy, I like him.
We drive to the places where the bees are kept, about an hour driving, through the mountains. It is incredibly beautiful here and completely isolated. Colin amuses me with his stories from on the fishing boats, where he spends half of the year, and about his previous life in Amsterdam, Ireland, Paris and South-Africa. He's on of those mad ones Kerouac talks about.
When we arrive at the bees, we put on our suits, which arent very good, and start collecting honey. If it's good you can hear Peter yelling "That's more like it", if it's bad you can hear him swear all day. We put some new boxes on top of the hives, so the bees can collect some more honey. It's hard work, and I get stung a lot, but that doesnt worry me anymore. The venom keeps me alert, especially when I'm high.
After the work is done, which is sometimes late in the evening, we smoke some more and go back to the factory to put the honey boxes. By the time we finish there, Peter usually has bought some beers, and rolls a big joint to share with everyone. After that we go back to the backpackers where I cook up some dinner and fall asleep easily and happy.
I really like this job and want to learn more about it. Kemps, tell your dad to prepare a hive for when I come back!
dinsdag 27 november 2007
Mt Maunganui the hard way
Mount Maunganui is een vakantieoord waar iedere week een cruiseschip aankomt en waar de rijke Nieuw-Zeelanders naast elkaar verbranden op het strand. Aan de andere hand is dit stadje aan de kust gesitueerd in het midden van de kiwiplantages. Deze industrie trekt elk jaar duizenden arbeiders van over de hele wereld aan voor een reeks jobs in de plantages. Van snoeien tot plukken, elke job is wel beschreven, saai en al te vaak onderbetaald. Veel Brazilianen en Chinezen werken er omdat het moeilijk is om zonder werkvisum een andere job te vinden. Enkele Europeanen met werkvisum zijn dapper of gek genoeg om het ook te proberen.
Het begon een drie weken geleden. Ik had net part-time werk gevonden in een schoonmaakbedrijf. We poetsten scholen, kantoren enzovoort, en ik vond het vreselijk werk. Na de tweede dag kwam ik "thuis" waar Paolo en Cristina me opwachten bij hun bus met de boodschap dat ze werk gevonden hadden in de plantages voor een contractor genaamd George. Ik besloot snel de volgende dag mee naar de plantage te gaan in plaats van het schoonmaken...
We stonden de volgende dag om 6u op om om 7u op de plantage te zijn. Daar ontmoeten we George, een verdachte naam voor iemand met de looks van een mohammed, hmmm. "My name is Hamid, but some people call me George. If there is any problem with the payment call Mike" Later ontdekken we bovendien dat hij met een vals Italiaans paspoort naar Nieuw-Zeeland is gereisd. Hij lijkt vriendelijk, maar we zijn zeer sceptisch, want dit alles is zeer verdacht.
De job is hard, heel hard. Het is bloemen plukken van de mannelijke planten. Een beetje uitleg is hier noodzakelijk. De vrouwelijke planten creeeren de vruchten, maar enkel als ze bevrucht zijn. De bijen doen hier het voornaamste werk, maar goedkope werkkrachten als wij helpen hen met het verzamelen van pollen. De bloemen die we plukken worden in een fabriek verwerkt tot stuifmeel en dit wordt verkocht aan de rijke plantages die het gebruiken voor pollinatie. "Are you pollinated?" is de toepasselijke slogan van Kiwipollen.
We worden betaald per kilo, $4.80 en de eerste dag hadden we ongeveer 3.5kg. Later ging het beter en beter en na een tijdje kon ik $80 per dag verdienen, met een record van $120. De Italianen en ik vormen een goed team, en na een week vervoegt Pierre, een Fransman ons. Hij is het ware bloemplukmachien, en verdiende op zijn beste dag bijna $150.
Iedereen van ons team behalve mij heeft ook een avondjob, dus plichtsbewust ging ik op zoek naar iets om te doen in de avond. Ik begon in een bar in Taurange om 8uur savonds en dien om 10 uur mijn ontslag in :-). Verder solliciteer ik in de sex shop, de pizza hut als driver of pizza maker enzovoort. Niet al te veel succes helaas.
Savonds hebben we soms een barbeque of drinken we wat bier op het strand. Het is een goeie sfeer, en dat is nodig want de job is hard en de omstandigheden al te vaak absurd. Elke avond weten we of en waar we de volgende dag kunnen werken, en Hamid blijft verbazen met zijn vele identiteiten.
Paolo en Cristina maken een reis rond de hele wereld, en houden een leuke blog bij. Het is in het Italiaans, maar check zeker de fotos en de grappige video die ze over het flowerpicking hebben gemaakt op http://www.mondovisione.eu.
Het begon een drie weken geleden. Ik had net part-time werk gevonden in een schoonmaakbedrijf. We poetsten scholen, kantoren enzovoort, en ik vond het vreselijk werk. Na de tweede dag kwam ik "thuis" waar Paolo en Cristina me opwachten bij hun bus met de boodschap dat ze werk gevonden hadden in de plantages voor een contractor genaamd George. Ik besloot snel de volgende dag mee naar de plantage te gaan in plaats van het schoonmaken...
We stonden de volgende dag om 6u op om om 7u op de plantage te zijn. Daar ontmoeten we George, een verdachte naam voor iemand met de looks van een mohammed, hmmm. "My name is Hamid, but some people call me George. If there is any problem with the payment call Mike" Later ontdekken we bovendien dat hij met een vals Italiaans paspoort naar Nieuw-Zeeland is gereisd. Hij lijkt vriendelijk, maar we zijn zeer sceptisch, want dit alles is zeer verdacht.
De job is hard, heel hard. Het is bloemen plukken van de mannelijke planten. Een beetje uitleg is hier noodzakelijk. De vrouwelijke planten creeeren de vruchten, maar enkel als ze bevrucht zijn. De bijen doen hier het voornaamste werk, maar goedkope werkkrachten als wij helpen hen met het verzamelen van pollen. De bloemen die we plukken worden in een fabriek verwerkt tot stuifmeel en dit wordt verkocht aan de rijke plantages die het gebruiken voor pollinatie. "Are you pollinated?" is de toepasselijke slogan van Kiwipollen.
We worden betaald per kilo, $4.80 en de eerste dag hadden we ongeveer 3.5kg. Later ging het beter en beter en na een tijdje kon ik $80 per dag verdienen, met een record van $120. De Italianen en ik vormen een goed team, en na een week vervoegt Pierre, een Fransman ons. Hij is het ware bloemplukmachien, en verdiende op zijn beste dag bijna $150.
Iedereen van ons team behalve mij heeft ook een avondjob, dus plichtsbewust ging ik op zoek naar iets om te doen in de avond. Ik begon in een bar in Taurange om 8uur savonds en dien om 10 uur mijn ontslag in :-). Verder solliciteer ik in de sex shop, de pizza hut als driver of pizza maker enzovoort. Niet al te veel succes helaas.
Savonds hebben we soms een barbeque of drinken we wat bier op het strand. Het is een goeie sfeer, en dat is nodig want de job is hard en de omstandigheden al te vaak absurd. Elke avond weten we of en waar we de volgende dag kunnen werken, en Hamid blijft verbazen met zijn vele identiteiten.
Paolo en Cristina maken een reis rond de hele wereld, en houden een leuke blog bij. Het is in het Italiaans, maar check zeker de fotos en de grappige video die ze over het flowerpicking hebben gemaakt op http://www.mondovisione.eu.
Abonneren op:
Posts (Atom)